Jak pomóc psu czuć się bezpieczniej, gdy zostawiasz go samego w domu?

Pies może wyglądać na spokojnego, gdy podnosisz klucze, a potem zacząć chodzić tam i z powrotem po zamknięciu drzwi. Inne ignorują zabawkę z jedzeniem lub czekają przy wyjściu. Telefon lub kamera dla zwierząt mogą pokazać Ci, co dzieje się podczas Twojej nieobecności i pomóc zaplanować trening w oparciu o reakcję psa.

Zwróć uwagę na pierwsze oznaki stresu

Nagraj krótki czas nieobecności. Szukaj chodzenia tam i z powrotem, skomlenia, drapania w drzwi, załatwiania potrzeb fizjologicznych, ciężkiego dyszenia lub podchodzenia do okna. Zwróć uwagę, czy pies je lub odpoczywa. Pies, który nie chce wziąć znanego smakołyku, może być zbyt zaniepokojony na taką długość nieobecności.

Płaszcz, torba lub zestaw kluczy mogą zapowiadać wyjście. Podnoś te przedmioty w innych momentach, a następnie usiądź lub kontynuuj normalne zadanie. Sygnał może stracić część swojego powiązania z wyjściem.

Ćwicz poniżej progu zmartwienia

Zacznij od bramki lub innego pokoju, podczas gdy Ty pozostajesz w domu. Daj psu bezpieczne miejsce do odpoczynku i wyjdź z jego pola widzenia na okres, który jest w stanie wytrzymać. Wróć, zanim zacznie się chodzenie tam i z powrotem, szczekanie lub gorączkowe ruchy. Powtórz tę łatwą wersję, zanim dodasz więcej czasu.

Rozpocznij krótkie wyjścia na zewnątrz, gdy pies będzie mógł się zrelaksować w domu, nie podążając za Tobą. Jeśli dłuższa próba spowoduje cierpienie, wróć do ostatniego komfortowego czasu trwania zamiast czekać, aż pies "wypłacze się".

Ułatw psu uspokojenie się w pomieszczeniu

Wybierz miejsce, z którego pies korzysta, gdy jesteś w domu. Spacer i wizyta w toalecie przed wyjściem mogą pomóc psu odpocząć. Zasłoń zasłony, jeśli przechodnie wywołują szczekanie, i ogranicz nagłe hałasy z zewnątrz, gdzie to możliwe.

Zaproponuj bezpieczny gryzak lub zabawkę z jedzeniem, którą pies już lubi pod nadzorem. Odmowa jej przyjęcia może być użyteczną informacją o stresie; nie jest to powód do dalszego przedłużania nieobecności. Zorganizuj opiekuna lub spacerowicza, gdy Twój harmonogram przekracza czas, który pies jest w stanie wytrzymać.

Zdobądź pomoc, zanim wzorzec się pogorszy

Nie karaj za zniszczenia, szczekanie lub wypadek w domu po powrocie. Pies nie połączy kary z wcześniejszym czynem, a strach związany z Twoim powrotem może pogorszyć problem.

Skontaktuj się z weterynarzem, jeśli zachowanie pojawia się bez ostrzeżenia, pies sam się rani lub cierpienie utrzymuje się pomimo krótszych sesji treningowych. Weterynarz może sprawdzić czynniki zdrowotne i skierować Cię do wykwalifikowanego behawiorysty zwierzęcego w celu opracowania planu dostosowanego do Twojego psa.