Waarom stokken honden kunnen verwonden tijdens het apporteren

Je hond brengt je een tak en wacht op een worp. Het is een gemakkelijke manier om een spel te beginnen, maar de Royal Kennel Club raadt het gooien van stokken naar honden af. Een speciaal gemaakt apporteerspeeltje is een veiligere keuze. Controleer de maat en staat voordat het in je wandelzak gaat.

Een stok kan perforeren en splinteren

Het gevaar beperkt zich niet tot het wegkauwen van een scherp stuk. Een hond die naar een gegooide stok rent, kan met een schuin in de grond vastzittende stok eindigen. De Royal Kennel Club legt uit dat dit een penetrerende verwonding aan de keel kan veroorzaken. Een bekend spel kan een verwonding opleveren die heel anders is dan een klein sneetje in het tandvlees.

North Downs Specialist Referrals (NDSR) beschrijft ook stokken die zich vastzetten in het gehemelte, met splinters die zich in het mond- of keelweefsel boren. Kleine wondjes kunnen gemakkelijk over het hoofd worden gezien. Een achtergebleven splinter kan door het weefsel bewegen of tot een abces leiden, dus een hond die stil wordt na een gilletje betekent niet dat het probleem voorbij is.

Kies een speeltje voor de hond en het spel

Een rubberen apporteerspeeltje vermijdt houten splinters, maar het moet nog steeds passen bij de hond die het gebruikt. PDSA raadt aan een bal te kiezen die de hond comfortabel kan dragen zonder het hele ding in zijn bek te stoppen. Een kleine bal die in de bek van een grote hond verdwijnt, is een verstikkingsgevaar.

Bekijk het speeltje voor het spelen en controleer het opnieuw als het verslijt. Vervang een bal die barst, scheurt of uit elkaar begint te vallen. Een los stuk creëert een nieuw inslikkingsgevaar, zelfs als het oorspronkelijke speeltje de juiste maat had.

Het beoogde gebruik is ook belangrijk. PDSA onderscheidt speeltjes voor begeleide spelletjes van speeltjes die bedoeld zijn om op te kauwen. Een bal of vliegende schijf die voor apporteren wordt gebruikt, mag niet automatisch iets worden waar je hond mee achterblijft om op te knagen. Als je hond na het ophalen van het speeltje gaat kauwen, controleer dan of dat gebruik wordt ondersteund in plaats van aan te nemen dat een hond-speeltje-label beide activiteiten dekt.

Het veranderen van het object maakt herhaalde harde worpen niet geschikt voor elke hond. PDSA merkt op dat sprinten en plotseling stoppen gewrichten en spieren kunnen belasten. Bouw pauzes in het spel in en let op vermoeidheid; sommige enthousiaste retrievers blijven achtervolgen als ze moeten stoppen. De speeltjescontrole en de manier waarop je het gebruikt, horen bij elkaar.

Neem een vermoedelijke stokverwonding serieus

Stop het spel als je hond gilt tijdens het vangen of kauwen van hout. NDSR noemt kokhalzen, overmatig speeksel en met de poten aan de bek wrijven onder mogelijke tekenen van een stokverwonding. Deze tekenen vertellen je niet precies wat er is gebeurd. Als je een verwonding vermoedt, regel dan zo snel mogelijk een dierenartsbezoek, zelfs als je geen grote wond kunt zien.

Pak voor de volgende uitstap het geschikte apporteerspeeltje in voordat je vertrekt. Een tak die langs het pad wordt gevonden, hoeft geen deel van het spel te worden.

Referenties

Veiligheid van stokken — The Royal Kennel Club.

Stokverwondingen bij honden — North Downs Specialist Referrals.

Hoe kies je een veilige bal voor je hond — PDSA.

Hoe train ik mijn hond om niet te kauwen op dingen — PDSA.